Ik werkte aan dit project als regisseur en tegelijkertijd als zoon binnen het verhaal, wat de film voor mij zowel persoonlijk als creatief intens maakte. Mijn verantwoordelijkheid was om de emotionele kern van het verhaal op een eerlijke en ingetogen manier naar beeld te vertalen. Daarbij stuurde ik de visuele stijl, de sfeer en de manier waarop herinneringen en gevoelens cinematografisch werden verbeeld. Omdat de film gebaseerd is op mijn eigen ervaringen en de complexe relatie met mijn vader als deurwaarder, was het belangrijk om een balans te vinden tussen persoonlijke betrokkenheid en artistieke afstand. In nauwe samenwerking met de cast en crew werkte ik aan scènes die niet alleen het verhaal vertelden, maar ook de stilte, spanning en emotionele afstand voelbaar maakten die centraal staan in de film.